جایی که کابل
یکدل بازی می‌کند

هشت پَر، یک دل

نشان ما یک ستارهٔ هشت‌پَرِ گِرِه است — همان نقش درهم‌تنیده‌ای که در چوب‌کاری‌های کهنهٔ کابل کنده شده و در قالین‌های افغانی بافته شده. هشت پَر که همه رو به یک دل کشیده می‌شوند.

ما این باشگاه را هم همین‌طور می‌بینیم. هزاره، تاجیک، پشتون، ازبیک — جوانانی که شاید هیچ‌وقت همدیگر را نمی‌دیدند — همان یک توپ را از روی همان یک تور به هم پاس می‌دهند.

وقتی بازی شروع می‌شود، هیچ‌کدام از مرزهای میان ما دیگر اهمیتی ندارد. فقط تیم است و امتیاز است و سرویس بعدی. این همان معجزهٔ خاموش ورزش است، و ما به همین خاطر این کار را می‌کنیم.